NSA w Warszawie w wyroku z 23.05.2007 r. oddalając skargę kasacyjną Spółki stwierdził, że dopuszczalność wniesienia aportu niepieniężnego w postaci oświadczenia wspólnika o przeniesieniu na poczet tego udziału jego wierzytelności przysługującej mu wobec Spółki i skutkiem tego wygaśnięcie zobowiązania z tego tytułu nie oznacza, że równocześnie Spółka poniosła wydatki podlegające zaliczeniu do kosztu uzyskania przychodów odpowiadające kwocie tej wierzytelności. Takie uzasadnienie stanowiło podstawę utrzymania decyzji wydanej przez UKS, w której określone zostało zobowiązanie w kwocie wyższej niż zadeklarował podatnik o ponad 62 tys zł, co wraz z przypadającymi odsetkami za zwłokę do dnia wydania decyzji stanowi kwotę przekraczającą 90 tys. zł. W toku kontroli ustalono, że udziałowiec wniósł aport niepieniężny w postaci wierzytelności z tytułu skapitalizowanego czynszu dzierżawnego za 6 lat. Spółka uznając aport za wartości niematerialne i prawne zaliczała do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne ustalone od wartości aportu. Na podstawie zebranego materiału dowodowego stwierdzono, że w katalogu wartości niematerialnych i prawnych nie został wymieniony aport w postaci wierzytelności, tym samym nie było podstawy do dokonywania odpisów amortyzacyjnych zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów.

Kontrolą objęto rozliczenie z tytułu podatku CIT za rok obrotowy trwający od 01.10.2000 r. do 31.12.2001 r. oraz podatku VAT za ww. okres. Ustalono, iż Spółka zawyżyła koszty uzyskania przychodów o kwotę ponad 208 tys. zł, zaksięgowaną jako tzw. „opłata czynszowa/dzierżawna” za okres 10.2000-12-2001, tj. w kwocie ponad 13 tys. zł miesięcznie. Spółka przedłożyła umowę dzierżawy. Na jej podstawie udziałowiec kontrolowanego wniósł do Spółki aport niepieniężny o wartości 1 mln zł w postaci wierzytelności z tytułu skapitalizowanego czynszu dzierżawnego z tytułu umowy dzierżawy na 6 lat. Wydanie przedmiotu dzierżawy nastąpiło w dniu 02.10.2000 r. Spółka stała na stanowisku, iż przedmiotowy aport stanowi wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji. Zdaniem Kontrolujących, z konstrukcji przepisów podatkowych wynika, iż katalog wartości niematerialnych i prawnych, od których przysługuje podatnikowi prawo do dokonywania odpisów amortyzacyjnych i zaliczania ich w koszty uzyskania przychodów jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że inne niż wymienione w nim wartości niematerialne i prawne, nie podlegają amortyzacji dla celów podatkowych. Wniesiony aport nie został wymieniony jako wartość niematerialna i prawna podlegająca amortyzacji. Z powyższego wynika, iż odpisywanie przez Spółkę co miesiąc w koszty podatkowe kwoty stanowiącej 1/72 wartości skapitalizowanego czynszu nie znajduje uzasadnienia prawnego. Spółka, nie ponosząc faktycznie wydatków tytułem czynszu, nie mogła kwalifikować ich również bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów, ponieważ, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Z powyższym poglądem zgodziła się Izba Skarbowa oraz WSA i NSA, który dodatkowo podkreślił, iż Spółka faktycznie nie poniosła kosztów z tego tytułu i nie ma podstaw zaliczania ich do kosztów uzyskania. W lutym i marcu br. Spółka dokonała wpłaty należności głównej w kwocie ponad 62 tys. zł i odsetek za zwłokę w kwocie ponad 44 tys.zł, łącznie ponad 107 tys. zł. Następstwem utrzymania decyzji UKS było złożenie przez kontrolowanego korekty deklaracji CIT-8 za lata 2002-2006, uwzględniającej zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów o łączną kwotę ponad 791 tys. zł. i zadeklarowanie do wpłaty łącznie z odsetkami kwoty ponad 90 tys zł.. W wyniku kontroli i dokonanych przez podatnika korekt deklaracji za lata następne, powstała konieczność uiszczenia przez podatnika kwoty w łącznej wysokości ponad 197 tys. zł.